การควบคุมแบบผูกสองจุด, การลอยตัว 3.4 ตัน และความจุอุปกรณ์แบบบูรณาการ

มูลค่าโครงการโดยสรุป

รูปแบบการผูกที่ควบคุมได้

การเชื่อมต่อแบบผูกสองจุดช่วยให้สามารถจัดการตำแหน่งและการเคลื่อนที่ของทุ่นได้เป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบการผูกโดยรวม

แท่นที่พร้อมสำหรับอุปกรณ์

ทุ่นรองรับอุปกรณ์นำทาง, พลังงาน และการตรวจสอบภายในแท่นแบบบูรณาการ

พื้นที่ภายในที่สามารถให้บริการได้

ช่องภายในมีพื้นที่เฉพาะสำหรับแบตเตอรี่และส่วนประกอบบนเรือที่เกี่ยวข้อง

ออกแบบตามข้อกำหนดการผูกสองจุด

สำหรับเครื่องหมายนำทางบางประเภท การเลือกทุ่นไม่ใช่แค่เรื่องของการลอยตัวเท่านั้นการควบคุมตำแหน่งและพฤติกรรมการผูกก็ต้องพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบระบบด้วย

DX-ST2200-DM ใช้การจัดวางแบบผูกสองจุด เพื่อให้สามารถประเมินทุ่น, การเชื่อมต่อการผูก และสภาพพื้นที่ร่วมกันก่อนการติดตั้ง

การกำหนดค่าการผูกเริ่มต้นจากพื้นที่

การจัดวางแบบผูกสองจุดสุดท้ายควรพิจารณาตามสภาพการติดตั้งจริง รวมถึงความลึกของน้ำ, รูปทรงการผูก, การเลือกโซ่ และตำแหน่งทุ่นที่ต้องการ

สิ่งนี้ช่วยให้สามารถกำหนดค่าทุ่นให้เข้ากับพื้นที่ได้ แทนที่จะมองว่าระบบการผูกเป็นสิ่งที่แยกออกไปภายหลัง

ความจุอุปกรณ์โดยไม่ละเลยการผูก

DX-ST2200-DM ยังมีความจุสำหรับอุปกรณ์ AtoN บนเรือ โดยมีน้ำหนักบรรทุกสูงสุด 400 กก.พื้นที่ใส่อุปกรณ์ภายใน และช่องสำหรับแบตเตอรี่บนเรือ

อุปกรณ์โครงการทั่วไปอาจรวมถึง:

• ไฟนำทางทางทะเล
• ส่วนประกอบพลังงานแสงอาทิตย์
• RACON
• ตัวสะท้อนเรดาร์แบบพาสซีฟ
• อุปกรณ์ตรวจสอบหรือสื่อสาร

การติดตั้งโครงการทั่วไป

คำถามที่พบบ่อย

ต้องใช้ข้อมูลอะไรบ้างในการกำหนดค่าระบบผูกสองจุด?

ข้อมูลหลักรวมถึงความลึกของน้ำในการติดตั้ง, ตำแหน่งทุ่นที่ต้องการ, สภาพพื้นที่, รูปทรงการผูก และฟังก์ชันการนำทางที่ตั้งใจไว้

การจัดวางแบบผูกสองจุดมีมาให้เป็นแบบคงที่แบบเดียวหรือไม่?

ไม่ การจัดวางสุดท้ายควรได้รับการทบทวนตามสภาพการติดตั้งจริงและข้อกำหนดโครงการ

สามารถทบทวนระบบทุ่นและการผูกร่วมกับอุปกรณ์ AtoN ได้หรือไม่?

ได้ การกำหนดค่าทุ่น, อุปกรณ์บนเรือ, ความต้องการพลังงาน และข้อกำหนดการผูก สามารถพิจารณาร่วมกันก่อนการผลิตได้

โดยทั่วไปจะพิจารณาการกำหนดค่าแบบผูกสองจุดเมื่อใด?

มีความเกี่ยวข้องเมื่อโครงการต้องการจัดการตำแหน่งและการเคลื่อนที่ของทุ่นให้เป็นส่วนสำคัญของการออกแบบการติดตั้ง AtoN โดยรวม